ลิงกับเต่า

ลิงกับเต่าครั้งหนึ่งมีลิงอยู่ตัวหนึ่งอาศัยอยู่ใกล้ๆ กับลำธาร และมันก็จะเก็บผลไม้แถวๆ นั้นกินเป็นอาหารทุกวันจนไม่เหลือแม้แต่ผลเดียว ขณะที่ฝั่งตรงข้ามของลำธารนั้นมีผลไม้สุกน่ารับประทานออกผลอยู่มากมาย เจ้าลิงจึงได้แต่คิดว่าจะข้ามไปกินผลไม้ยังฝั่งตรงข้ามได้อย่างไร

ในวันหนึ่งมีเต่าตัวหนึ่งกำลังว่ายน้ำผ่านมาพอดี ลิงจึงเข้าไปทักทายเต่าว่า “สวัสดีเจ้าเต่า ตั้งแต่เกิดมาข้ายังไม่เคยเห็นผู้ที่สามารถว่ายน้ำได้เก่งเช่นเจ้ามาก่อนเลยในชีวิต แต่ข้าสิกลับว่ายน้ำไม่เป็น” เต่าได้ฟังที่ลิงพูดดังนั้นก็รู้สึกภาคภูมิใจเป็นอย่างมาก จึงเอ่ยชวนเจ้าลิงเพื่อนใหม่ว่า “เจ้าขึ้นมาบนหลังข้าสิ ข้าจะพาเจ้าไปเที่ยวอีกฝั่งหนึ่ง”

ฝ่ายลิงไม่รีรอรีบกระโดดขึ้นบนหลังเต่าตามแผนทันที แล้วเต่าก็ค่อยๆ พาลิงว่ายน้ำข้ามไปยังฝั่งตรงข้ามอย่างช้าๆ และเมื่อไปถึงลิงก็รีบกระโดดลงจากหลังเต่าทันที พร้อมกับพูดว่า “เจ้าเต่าเจ้าช่างว่ายน้ำช้าเสียจริง เจ้าน่ะไม่มีประโยชน์อันใดสำหรับข้าอีกต่อไปแล้วล่ะ ตอนนี้ข้าไม่มีความจำเป็นที่จะต้องกล่าวสรรเสริญอะไรแก่เจ้าแล้วล่ะ”

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : อย่าหลงยินดีในคำประจบสอพลอของผู้ที่หวังผลประโยชน์จากเรา