สุนัขจิ้งจอกหางด้วน

จิงจอกหางด้วนครั้งหนึ่งมีสุนัขจิ้งจอกอยู่ตัวหนึ่งได้ก้าวพลาดไปติดกับดักของนายพรานเข้าและหางของมันเกิดติดอยู่ในนั้น สุนัขจิ้งจอกนั้นพยายามดิ้นรนอย่างสุดชีวิตจนสามารถหลุดรอดออกมาได้ แต่มันก็ต้องสูญเสียหางของมันไปในกับดักนั้น จากนั้นมาสุนัขจิ้งจอกก็เริ่มกังวลใจกับหางที่ด้วนกุดของตนและคิดขึ้นได้ว่า “ข้าจะต้องทำให้พวกเพื่อนๆ คิดว่าการใช้ชีวิตอยู่โดยปราศจากพวงหางนี้เป็นสิ่งที่วิเศษที่สุด”

จากนั้นสุนัขจิ้งจอกหางด้วนจึงเริ่มบอกกับเพื่อนๆ ของตนถึงข้อดีในการใช้ชีวิตโดยปราศจากหาง โดยการกล่าวอ้างว่า “ตั้งแต่ที่ข้าไม่มีหางนี่ ข้าก็โดดเด่นกว่าพวกเจ้า และข้าก็สามารถวิ่งได้เร็วขึ้นกว่าเดิมอีกด้วยเพราะไม่มีหางคอยถ่วงไว้เหมือนเคย”

บรรดาเพื่อนๆ สุนัขจิ้งจอกต่างก็เห็นคล้อยตามไปกับวาจาที่เจ้าเล่ห์นั้น สุนัขจิ้งจอกอาวุโสผู้หนึ่งที่เฝ้าดูเหตุการณ์อยู่ใกล้ๆ ก็กล่าวขึ้นว่า “พวงหางที่ดูสวยงามของพวกเราเป็นสิ่งที่มีค่าและควรภาคภูมิใจ แล้วข้าก็ไม่เห็นว่าสุนัขจิ้งจอกที่หางด้วนจะวิเศษกว่าตรงไหนเลย”

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : ผู้มีปัญญาย่อมไม่คล้อยตามคำพูดของใครง่ายๆ