หนูนากับหนูเมือง

blue_and_topaz_rats_with_cheese

ในวันหนึ่งหนูนาได้ชวนหนูเมืองมาเที่ยวที่บ้านของตน ซึ่งทั้งหนูนาและหนูเมืองต่างเป็นเพื่อนรักกัน หนูนานั้นได้เตรียมตัวต้อนรับหนูเมืองโดยการสรรหาอาหารต่างๆ มากมาย ที่จะหาได้จากท้องนามาคอยต้อนรับเพื่อนรักอย่างหนูเมือง แต่เมื่อหนูเมืองมาถึงเห็นเข้าก็เบ้ปาก แล้วพูดกับหนูนาว่า “เจ้าทนกินอาหารแย่ๆ แบบนี้เข้าไปได้อย่างไรกัน อาหารที่บ้านของข้าอร่อยกว่านี้ตั้งมากมาย ทั้งยังมีที่นอนอันแสนสบายกว่านี้ด้วย”

ดังนั้นหนูเมืองจึงได้ชวนหนูนาให้ไปเที่ยวที่บ้านของมัน และเมื่อมาถึงบ้านของหนูเมือง หนูนาเห็นอาหารอร่อยๆ มากมายเรียงรายอยู่บนโต๊ะ ทั้งสองจึงพากันเข้าไปกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย ขณะนั้นหนูนาได้ยินเสียงหมาเห่า จึงถามหนูเมืองว่า “นั่นเสียงอะไรน่ะ” หนูเมืองก็ตอบว่า “ก็แค่เสียงเห่าของหมาในบ้านหลังนี้เท่านั้นเองแหละ”

ครู่ต่อมาประตูก็ถูกเปิดออกพร้อมกับเจ้าหมาตัวใหญ่ที่วิ่งตรงเข้ามายังที่พวกมันกำลังกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อยกันอยู่ ทำให้หนูทั้งสองตัวต่างรีบวิ่งหนีกันอย่างสุดชีวิต จนเมื่อรอดพ้นจากการตามล่าของเจ้าสุนัขตัวใหญ่มาได้ หนูนาจึงพูดด้วยน้ำเสียงที่หวาดกลัวว่า “นี่น่ะเหรอชีวิตที่แสนสบายของเจ้า ถ้าต้องอยู่อย่างหวาดผวาแบบนี้ ข้าขอกลับไปใช้ชีวิตที่ท้องนาของข้าเหมือนเดิมดีกว่า”

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : มีชีวิตที่พออยู่พอกินแต่ปลอดภัยดีกว่าสุขสบายแต่มีอันตรายรอบด้าน