ต้นไม้กับพุ่มหนาม

ต้นไม้กับหนาม

ในวันหนึ่งมีนกตัวหนึ่งได้บินมาเกาะยังกิ่งไม้ของต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง มันสังเกตเห็นว่าที่โคนต้นไม้นี้มีแต่พุ่มหนามอยู่เต็มไปหมด มันจึงเอ่ยถามเหล่าพุ่มหนามทั้งหลายว่า “ทำไมพวกเจ้าจึงมาอยู่กับต้นไม้ใหญ่ล่ะ” พุ่มหนามจึงตอบกลับไปว่า “พวกข้าต้องอาศัยร่มเงาเพื่อหลบแสงแดดอันร้อนแรงที่จะทำให้พวกข้าเหี่ยวแห้งน่ะสิ”

จากนั้นนกน้อยจึงเอ่ยถามกับต้นไม้ใหญ่ว่า “แล้วท่านไม่รำคาญเหล่าพุ่มหนามที่มาแย่งอาหารของท่านบ้างหรืออย่างไร” ต้นไม้ใหญ่จึงตอบกลับไปว่า “ไม่เลย เพราะเหล่าพุ่มหนามนั้นได้ช่วยป้องกันไม่ให้สัตว์น้อยใหญ่ต่างๆ เข้ามากัดแทะและทำลายรากโคนของข้า”

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : เราควรอยู่ร่วมกันด้วยความถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน