นกกระจอกกับกระต่ายป่า

hawk2

ในวันหนึ่งขณะที่เหล่านกอินทรีกำลังออกหาอาหารอยู่นั้น นกอินทรีตัวหนึ่งก็เหลือบไปเห็นกระต่ายป่าตัวหนึ่งเข้า มันจึงบินโฉบลงมาจับกระต่ายป่าตัวนั้นเอาไว้ ขณะเดียวกันก็มีนกกระจอกเทศตัวหนึ่งที่อยู่ในละแวกนั้นเห็นเข้าก็หัวเราะเยาะกระต่ายป่าแล้วเอ่ยขึ้นว่า “ข้าไม่นึกเลยว่ากระต่ายฝีเท้าเร็วอย่างเจ้าจะต้องมาพบจุดจบที่น่าสมเพชเช่นนี้”

ทันทีที่นกกระจอกพูดจบ นกอินทรีอีกตัวหนึ่งที่กำลังเฝ้าดูอยู่อีกทางก็บินโผลงมาจับนกกระจอกอย่างรวดเร็ว บัดนี้นกกระจอกตัวเล็กๆ จึงตกอยู่ในกรงเล็บอันแหลมคมของนกอินรีเช่นเดียวกับกระต่ายป่า กระต่ายป่าเห็นดังนั้นก็เอ่ยขึ้นว่า “เมื่อครู่นี้เจ้ายังหัวเราะเยาะในความโชคร้ายของข้าอยู่เลย และตอนนี้เจ้าเองก็มีสภาพไม่แตกต่างจากข้านักหรอก”

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : จงอย่าเยาะเย้ยในเคราะห์กรรมของผู้อื่น เพราะเราก็อาจพบจุดจบแบบนั้นเช่นกัน