นกกระจาบแตกความสามัคคี

imagesss

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีนกกระจาบฝูงใหญ่หลายพันตัวอาศัยอยู่ร่วมกันในป่า โดยมีนางพญานกกระจาบเป็นหัวหน้าคอยดูแลเป็นอย่างดีมาโดยตลอด ซึ่งต่อมานางพญานกกระจาบนั้นได้สังเกตเห็นว่ามีนกกระจาบหายตัวไปจำนวนหนึ่งจึงรีบออกตามหา และได้พบกับนายพรานผู้หนึ่งได้เข้ามาจับนกกระจาบไปขายโดยการทอดตาข่ายดักจับนก ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เหล่านกกระจาบหายตัวไป

นางพญานกกระจาบได้เรียกให้นกทุกตัวต่างมากร่วมประชุมโดยพร้อมเพรียงกัน แล้วแนะนำวิธีการที่จะเอาตัวรอดจากตาข่ายของนายพรานว่า “ท่านทั้งหลาย หากวันใดที่พวกท่านพลาดพลั้งถูกนายพรานใช้ตาข่ายครอบจับได้ ให้ทุกท่านจงได้สอดหัวเข้าไปในช่องแต่ช่องของตาข่าย แล้วพร้อมใจกันบินพาตาข่ายไปพาดไว้ที่ต้นหนาม จากนั้นให้รีบบินหนีออกมาทางด้านล่างของตาข่าย ด้วยวิธีนี้จะทำให้พวกท่านสามารถรอดพ้นจากภัยร้ายได้”

เมื่อได้ฟังนางพญานกกระจาบกล่าวจบแล้ว เหล่าบรรดานกระจาบก็ร่วมมือกันทำตามคำแนะนำนั้นเป็นอย่างดี และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมานายพรานก็ไม่สามารถจับนกกระจาบไปขายได้อีกเลย

อยู่มาวันหนึ่งได้มีนกกระจาบตัวหนึ่งไม่ทันระวังบินร่อนลงไปเหยียบหัวนกกระจาบอีกตัวเข้า ทำให้นกกระจาบตัวที่โดนเหยียบหัวโกรธมากแม้ว่าจะได้รับคำขอโทษแล้วก็ตามจึงเกิดการเถียงกันขึ้น จนกระทั่งสุดท้ายต้องมีการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายกันเลยทีเดียว แม้ว่านางพญานกกระจาบจะเข้ามาห้ามปรามแต่ก็ไม่มีนกกระจาบตัวใดฟังเลย

นางพญานกกระจาบจึงรำพึงขึ้นมาว่า “เมื่อมีการทะเลาะวิวาทเกิดขึ้นที่ใดแล้ว ความสามัคคีก็จักไม่เกิดขึ้นที่นั่น แล้วไม่นานความพินาศก็จะต้องมาถึง” เมื่อกล่าวจบนางพญานกกระจาบก็พาเหล่านกกระจาบทั้งหลายที่ยังมีความสามัคคีกันอยู่อพยพไปหาแหล่งที่อยู่ใหม่

หลังจากนั้นไม่นานนายพรานคนเดิมก็เข้ามาจับเหล่านกกระจาบไปขายอีกครั้ง แต่คราวนี้เมื่อเหล่านกกระจาบถูกจับได้พวกมันกลับไม่ช่วยกันยกตาข่ายขึ้นเหมือนเช่นเคย บางตัวก็เถียงเกี่ยงกันที่จะยกตาข่ายขึ้น บางตัวก็บินไปในทิศทางที่ตนพอใจ และในที่สุดเหล่านกกระจาบก็ถูกนายพรานรวบตาข่ายจับเอาไปขายได้เสียทั้งหมด

 

ข้อคิดจากนิทานพื้นบ้าน : ที่ใดไม่มีความสามัคคี ความวิบัติจะไปสู่ที่นั่นในไม่ช้า