นากแย่งปลากับสุนัขจิ้งจอกตัดสินความ

__nightcloud_and_breezepelt___always_be_my_hero_by_swordfish081967-d82yo5y.png

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พระโพธิสัตว์ได้เกิดเป็นรุกขเทวดาประจำอยู่ที่ต้นไม้ริมฝั่งแม่น้ำในป่าใหญ่แห่งหนึ่ง จึงได้เห็นเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในป่านั้นมาโดยตลอด และไม่ไกลจากแม่น้ำนั้นได้มีสุนัขจิ้งจอกผัวเมียอยู่คู่หนึ่งอาศัยอยู่ วันหนึ่งนางสุนัขจิ้งจอกได้แพ้ท้องอยากกินเนื้อปลาตะเพียนสดๆ สุนัขจิ้งจอกตัวผู้จึงรีบไปหาปลายังริมฝั่งแม่น้ำทันทีด้วยความเป็นห่วงนางสุนัขจิ้งจอก

ในขณะนั้นเองก็มีนากสองตัวซึ่งเป็นเพื่อนกันกำลังหากินอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเช่นกัน นากตัวหนึ่งหากินอยู่ในน้ำลึก ส่วนอีกตัวหากินในน้ำตื้น และตอนนั้นเองนากที่อยู่น้ำลึกก็สามารถจับปลาตะเพียนตัวใหญ่ได้ แต่ไม่มีกำลังมากพอจะฉุดปลาตัวนั้นขึ้นฝั่ง ทำให้ปลาตะเพียนสามารถหนีรอดไปได้

นากที่อยู่น้ำลึกจึงหันไปบอกแก่นากที่อยู่น้ำตื้นว่า “เพื่อนเอ๋ย ในน้ำตรงนี้มีปลาตะเพียนอยู่ชุกชุม หากเราร่วมมือกันจะต้องจับปลาตัวใหญ่มาเป็นอาหารได้อย่างเพียงพอสำหรับเราทั้งสองคนเป็นแน่” นากที่อยู่น้ำตื้นก็ตอบว่า “ได้สิ เรามาร่วมมือกัน หากจับปลาตะเพียนได้แล้ว ให้เพื่อนคาบส่วนหางของปลาเอาไว้ให้มั่น แล้วเราจะคาบส่วนหัวลากขึ้นฝั่งด้วยกำลังทั้งหมดที่เรามี” เมื่อนากทั้งสองต่างร่วมแรงร่วมใจกันขนาดนี้ ในที่สุดก็สามารถจับปลาตะเพียนตัวใหญ่และลากขึ้นฝั่งได้สำเร็จ

เมื่อจับปลาตะเพียนตัวใหญ่ขึ้นฝั่งมาได้แล้วทั้งสองกลับตกลงกันไม่ได้ว่าจะแบ่งปลาตะเพียนกันอย่างไร จนต้องทะเลาะเถียงกันเป็นการใหญ่ ขณะนั้นเองสุนัขจิ้งจอกที่กำลังหาปลาตะเพียนสดไปให้เมียรักของเขาอยู่นั้นก็เดินผ่านมาเห็นเข้าพอดี นากทั้งสองจึงได้ขอร้องให้สุนัขจิ้งจอกเป็นคนช่วยแบ่งปลาให้

สุนัขจิ้งจอกเห็นดังนั้นก็เจ้าเล่ห์นึกกระหยิ่มในใจแล้วกล่าวว่า “ได้สิ เราเคยตัดสินคดีความมามากมายแล้ว เราจะช่วยแบ่งปลาให้พวกท่านเอง” ว่าแล้วสุนัขจิ้งจอกก็แบ่งปลาออกเป็นสามส่วนพร้อมกับกล่าวขึ้นว่า “ท่อนหางเป็นของนากผู้หากินน้ำตื้น ส่วนท่อนหัวเป็นของนากผู้หากินน้ำลึก และท่อนกลางเป็นของเราผู้ทำหน้าที่ตัดสินความ เราช่วยแบ่งให้แล้ว พวกท่านก็จงกินปลาส่วนหัวและส่วนหางของพวกท่านเสีย แล้วอย่าได้ทะเลาะกันอีกเลย” เมื่อกล่าวจบสุนัขจิ้งจอกก็รีบคาบปลาส่วนกลางที่มีเนื้อมากที่สุดจากไปทันที

นากทั้งสองต่างเสียหน้าทั้งคู่ และมองหน้ากันพร้อมกับกล่าวอย่างซึมเศร้าว่า “หากเราไม่ทะเลาะกัน และแบ่งปลากันให้ดีๆ เสียตั้งแต่ตอนแรก ปลาตัวใหญ่ขนาดนี้ก็จะเป็นอาหารของเราทั้งสองได้นานหลายวันเลยทีเดียว แต่เพราะพวกเรามัวแต่ทะเลาะกัน เราจึงต้องเสียปลาท่อนกลางให้แก่สุนัขจิ้งจอกไป” และฝ่ายสุนัขจิ้งจอกก็ได้นำปลาตะเพียนท่อนกลางไปให้นางสุนัขจิ้งจอกกินอย่างอิ่มหนำสำราญ

 

ข้อคิดจากนิทานพื้นบ้าน : การทะเลาะกันทำให้เราต้องสูญเสียสิ่งดีๆ ไปโดยใช่เหตุ