น้ำในรางไม้

stick-wooden-drawing-cartoon-wood-plank-stem

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ เชิงเขาในป่าหิมพานต์ อาจารย์ฤาษีตนหนึ่งมีฤาษี 500 ตนเป็นบริวาร คราวนั้นในป่าหิมพานต์เกิดภัยแล้งครั้งใหญ่ สัตว์ป่าจึงพากันลำบากยากแค้นไม่มีน้ำกิน ฤาษีในสำนักตนหนึ่งเห็นถึงความทุกข์ทรมานของพวกสัตว์แล้วก็เกิดความสงสารขึ้น จึงได้ไปตัดต้นไม้ใหญ่มาขุดลำต้นให้เป็นราง แล้วตักน้ำมาใส่ในรางนั้นไว้

พวกสัตว์ต่างๆ ก็พากันมากินน้ำในรางไม้จากฤาษี แต่เนื่องด้วยมีสัตว์จำนวนมากทำให้น้ำที่ฤาษีนำมาใส่ในรางจึงไม่เพียงพอ ฤาษีจึงต้องไปตักน้ำมาใส่ในรางอยู่เช่นนั้นตลอดมา จนไม่อาจปลีกตัวไปหาผลหมากรากไม้มาเป็นอาหารสำหรับตนเองได้ แต่กระนั้นฤาษีก็ยังไม่ละความเพียร ยังคงตักน้ำมาใส่ในรางเพื่อให้น้ำเป็นทานแก่สัตว์ป่าเหล่านั้น

พวกสัตว์เห็นว่าฤาษีผู้เมตตาต้องอดอยากเพราะช่วยเหลือพวกตนจึงคิดหาวิธีตอบแทนคุณของฤาษีบ้าง พวกสัตว์จึงตกลงกันว่าหากสัตว์ตัวใดที่มากินน้ำจากรางไม้นี้ให้นำผลไม้อย่างดีจากในป่ามามอบให้แก่ฤาษีด้วย หลังจากนั้นมาพวกสัตว์ต่างก็นำผลไม้มามอบให้แก่ฤาษีทุกวัน จนกระทั่งผลไม้เหล่านั้นมีมากกว่าสองเล่มเกวียน ทำให้บรรดาฤาษีในสำนักต่างได้กินผลไม้เหล่านี้ด้วยโดยไม่ต้องลำบากเข้าป่าไปหาผลไม้กันอีกต่อไป

เมื่ออาจารย์ฤาษีทราบเรื่องนี้จึงกล่าวว่า “การที่พวกเจ้าทั้ง 500 ตน สามารถเลี้ยงตนเองได้โดยไม่ต้องเข้าไปหาอาหารจากในป่า ก็เพราะได้อาศัยความเพียรพยามในการทำความดีของฤาษีเพียงตนเดียวเท่านั้น การมุ่งมั่นสู่ความดีงามจึงเป็นเรื่องที่ควรกระทำดังนี้เอง”

 

ข้อคิดจากนิทานชาดก : เพียรทำความดีเพื่อนำความสุขมาสู่หมู่คณะ คนดีเพียงคนเดียวนำความสุขมาสู่ผู้คนได้นับร้อยพัน