พญาเนื้อนิโครธผู้ประเสริฐ

19864837-dibujos-animados-lindo-ciervo

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในป่าใหญ่แห่งกรุงพาราณสีนั้นมีพญาเนื้อผิวทองรูปร่างงามสง่านามว่า “นิโครธ” โดยมีเนื้อ 500 ตัวเป็นบริวาร และใกล้ๆ กันนั้นก็มีพญาเนื้อผิวทองรูปร่างงามสง่าไม่แพ้กัน นามว่า “สาขะ” ปกครองเนื้อ 500 ตัวเช่นกัน

ครั้งนั้นพระเจ้าพรหมทัตพระราชาผู้ปกครองกรุงพาราณสีทรงชอบเสวยเนื้อมาก เหล่าข้าราชบริพารจึงพากันต้อนเนื้อทั้งหมดจากป่าไปไว้ในอุทยานหลวง เพื่อให้พระองค์ทรงล่าเนื้อได้ตามอัธยาศัย วันหนึ่งพระเจ้าพรหมทัตทรงทอดพระเนตรเห็นพญาเนื้อนิโครธและพญาเนื้อสาขะเข้าก็ทรงเอ็นดู จึงได้ละเว้นชีวิตให้แก่พญาเนื้อทั้งสอง แต่ก็ยังคงออกล่าเนื้อตัวอื่นๆ อยู่เช่นเดิม

ในกาลนั้นพญาเนื้อนิโครธเห็นว่าการล่าเนื้อของพระเจ้าพรหมทัตและข้าราชบริพารของพระองค์นั้น ทำให้เหล่าเนื้อทั้งหลายได้รับความยากลำบากทั้งกายและใจ แม้จะไม่ได้เสียชีวิตจากการถูกล่าด้วยลูกศร แต่ก็ต้องตกอยู่ในอาการขวัญหนีดีฝ่อบ้าง บาดเจ็บจากการหนีตายบ้าง

เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงเชิญพญาเนื้อสาขะมาปรึกษาว่า “เราควรจะจัดลำดับเนื้อในฝูงของพวกเรา และผลัดกันส่งเนื้อไปให้โรงครัวทำอาหารวันละตัวตามลำดับที่ได้จัดไว้ เพื่อที่เนื้อตัวอื่นๆ ซึ่งยังไม่ถึงวาระจะได้ไม่ต้องอยู่อย่างหวาดผวาอีกต่อไป” พญาเนื้อสาขะเห็นด้วยกับวิธีการนี้ จากนั้นมาเหล่าเนื้อของทั้งสองฝูงที่ยังไม่ถึงวาระต่างก็สามารถใช้ชีวิตอย่างปกติสุขได้เรื่อยมา

จนกระทั่งวันหนึ่งเป็นวาระของนางเนื้องท้องแก่ในฝูงของพญาเนื้อสาขะตัวหนึ่ง นางจึงไปอ้อนวอนพญาเนื้อสาขะให้ส่งเนื้อตัวอื่นไปให้โรงครัวแทน เมื่อนางตกลูกแล้วก็จะไปสู่ความตายตามวาระ แต่พญาเนื้อสาขะไม่ยอมอ้างว่าไม่เป็นธรรมต่อผู้อื่น นางเนื้อท้องแก่จึงร้องไห้ไปขอความช่วยเหลือจากพญาเนื้อนิโครธ

ครั้นพญาเนื้อนิโครธทราบก็เกิดความเมตตาสงสารนาง จึงรับนางไว้ในฝูงของตนเองแล้วเดินไปโรงครัวของพระราชา นอนเอาคอพาดเขียงเอง เมื่อพ่อครัวเห็นว่าเป็นพญาเนื้อผิวทองที่พระเจ้าพระหมทัตทรงโปรดจึงรีบไปกราบทูลพระองค์ พระเจ้าพรหมทัตก็เสด็จมาหาพญาเนื้อนิโครธแล้วตรัสถามว่า “ในเมื่อเราเคยกล่าวละเว้นชีวิตให้แก่เจ้าแล้ว เหตุใดเจ้าจึงมานอนที่เขียงซึ่งหมายถึงการมารอรับความตายเช่นนี้”

พญาเนื้อนิโครธจึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้พระเจ้าพรหมทัตได้ฟัง ทำให้พระเจ้าพรหมทัตเกิดความซาบซึ้งในน้ำใจของพญาเนื้อนิโครธยิ่งนัก จึงทรงประกาศพระราชทานชีวิตให้แก่สัตว์โลกทั้งหมด และจะไม่เบียดเบียนชีวิตของสัตว์เหล่านั้นอีกต่อไป

ต่อมาเมื่อนางเนื้อตกลูกเป็นเนื้อตัวผู้ และลูกของนางเติบโตขึ้นจนวิ่งเล่นได้ วันหนึ่งนางเห็นลูกชายกำลังวิ่งเข้าไปเล่นอยู่ในฝูงของพญาเนื้อสาขะจึงเรียกลูกมาตักเตือนว่า “ลูกเอ๋ย เจ้าจงอยู่เป็นบริวารของพญาเนื้อนิโครธผู้เมตตาเท่านั้นเถิด อย่าได้เข้าไปในฝูงของพญาเนื้อสาขะผู้ไร้ความเมตตาอีกเลย พึงระลึกไว้เถิดว่าแม้ต้องตายกับพญาเนื้อนิโครธก็ยังประเสริฐกว่าการมีชีวิตอยู่กับพญาเนื้อสาขะมากนัก”

 

ข้อคิดจากนิทานชาดก : พึงเลือกผู้นำที่มีคุณธรรมเป็นหลัก