มดกับตั๊กแตน

ant-and-the-grasshopper

ในวันหนึ่งของฤดูร้อน มีตั๊กแตนเกียจคร้านอยู่ตัวหนึ่งกำลังเดินร้องเพลงเพลิดเพลินอย่างมีความสุข พลันเหลือบไปเห็นฝูงมดกำลังขนเสบียงอาหารกันอย่างขะมักเขม้นจึงเข้าไปกล่าวทักทายว่า “พวกเจ้ากำลังทำอะไรกันอยู่น่ะ น่าจะหยุดพักแล้วมาร้องเพลงเต้นรำกับข้าดีกว่านะ”

มดตัวหนึ่งจึงพูดขึ้นว่า “ทำไมเจ้าถึงไม่รีบสะสมอาหารไว้สำหรับฤดูหนาวที่กำลังจะมาเยือนล่ะ” ตั๊กแตนก็ตอบกลับไปอย่างหน้าตาเฉยว่า “เดี๋ยวก่อนก็ได้ อีกตั้งนานกว่าจะถึงฤดูหนาว ตอนนี้ข้าต้องตั้งใจฝึกร้องเพลงก่อน” เมื่อได้ฟังเช่นนั้นพวกมดก็พากันขนอาหารกันต่อไป

เมื่อฤดูหนาวมาถึงตั๊กแตนก็หิวโซเพราะไม่มีอาหารหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มันจึงไปขอความช่วยเหลือเหล่ามด มดตัวหนึ่งจึงบอกกับตั๊กแตนว่า “พวกข้าไม่มีอาหารที่จะสามารถแบ่งให้เจ้าได้หรอก ขอให้เจ้าสนุกสนานกับการร้องเพลงและเต้นรำท่ามกลางอากาศอันหนาวเหน็บก็แล้วกัน”

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : จงเตรียมพร้อมเผชิญความยากลำบากที่จะมาถึงในอนาคตอยู่เสมอ