ม้าแข่งในโรงสี

grand

ครั้งหนึ่งมีม้าแข่งเลื่องชื่ออยู่ตัวหนึ่งซึ่งมันสามารถคว้ารางวัลมาได้หลายต่อหลายครั้งเป็นที่หนึ่งมาโดยตลอด มันจึงรู้สึกภูมิใจในความเก่งกาจและความสามารถของตัวเองเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อกาลเวลาผ่านไปม้าแข่งก็ชราลงเรื่อยๆ จนมันวิ่งแข่งต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว เจ้าของจึงขายมันให้กับโรงสีข้าวแห่งหนึ่ง เจ้าของโรงสีนำม้าแข่งที่ซื้อมาไปใช้งานในโรงสีอย่างหนัก โดยมอบหมายให้มันลากเครื่องโม่ข้าวทุกวัน ม้าแข่งรู้สึกสลดใจในโชคชะตาของตนเองเป็นอย่างมาก

บัดนี้ทำให้มันคิดได้ว่า “โลกนี้ช่างไม่มีอะไรที่ยั่งยืนเลยจริงๆ ครั้งหนึ่งข้าเคยมีชื่อเสียงที่สุดในสนามแข่งม้าอันทรงเกียรติ แต่ขณะนี้ข้ากลับต้องมาวิ่งเป็นวงกลมไปรอบๆ เครื่องโม่ข้าวเท่านั้น”

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : เกียรติยศชื่อเสียงเป็นสิ่งที่ไม่จีรังยั่งยืน