ลูกวัวขี้เกียจ

index

ครั้งหนึ่งมีลูกวัวผู้เกียจคร้านอยู่ตัวหนึ่งไม่ยอมทำงานได้แต่วิ่งเล่นไปมาอยู่ในทุ่งหญ้า เมื่อเห็นวัวแก่ที่กำลังลากเกวียนผ่านมา ลูกวัวก็วิ่งไล่วัวแก่พร้อมกับเยาะเย้ยว่า “โธ่! วัวแก่ผู้น่าสงสาร เจ้าต้องทำงานหนักลากเกวียนจนขนสกปรกเกรอะกรังไปหมดทั้งเนื้อทั้งตัว แต่ดูข้าสิ กินก็อิ่มนอนหลับก็สบาย แถมขนข้าก็ยังสะอาดเงางามราวกับเส้นไหม”

วัวแก่ได้ฟังดังนั้นก็ไม่พูดสิ่งใดยังคงลากเกวียนต่อไปตามทางเช่นเดิม อยู่มาวันหนึ่งขณะที่วัวแก่กำลังลากเกวียนอยู่นั้น ก็เหลือบไปเห็นลูกวัวผู้เกียจคร้านกำลังถูกลากจูงเพื่อนำไปฆ่าบูชายัญ วัวแก่เห็นเช่นนั้นก็กล่าวกับลูกวัวว่า “เป็นอย่างไรบ้างล่ะ เพราะความเกียจคร้านของเจ้าแท้ๆ ทำให้ต้องพบกับจุดจบเช่นนี้ เจ้าช่างน่าสงสารยิ่งกว่าข้าที่ต้องทำงานหนักหลายเท่านัก”

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : ผู้เกียจคร้านมักพบจุดจบที่น่าเศร้า