หมองูผู้มีนิสัยดุร้าย

Evil_Monkey_301

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหมองูผู้หนึ่งได้เคี่ยวเข็ญฝึกหัดลิงตัวหนึ่งอยู่ให้รู้จักเล่นอันตรายกับงู และเลี้ยงชีพด้วยกาแสดงเช่นนั้น วันหนึ่งหมองูต้องการไปดูมหรสพยังต่างเมือง จึงฝากลิงให้แก่พ่อค้าขายข้าวเปลือกช่วยดูแล

หลังจากผ่านไป 7 วัน หมองูได้กลับมารับลิงที่ฝากพ่อค้าขายข้าวเปลือกไว้ เมื่อลิงได้ยินเสียงเจ้านายก็รีบกระโดดออกมาหาด้วยความดีใจ ทั้งกระโดดและปีนป่ายจนหมองูรำคาญเอาไม้เรียวฟาดเข้าไปที่หลังของลิงหลายครั้ง จากนั้นก็พาไปผูกไว้ที่ต้นมะม่วงริมป่า ส่วนตนเองก็นั่งพักผ่อนจนเผลอหลับไป

เมื่อลิงเห็นว่าเจ้านายของตนหลับสนิทแล้วก็แอบแกะเชือกที่ผูกตนเองออกแล้วปีนขึ้นไปเด็ดผลมะม่วงลงมากิน จากนั้นก็ทิ้งเมล็ดลงบนศีรษะของหมองูจนเขาสะดุ้งตื่น เมื่อหมองูตื่นเห็นลิงอยู่บนต้นไม้ก็ทำเป็นพูดเสียงอ่อนหวานเรียกลิงลงมาว่า “ลูกเอ๋ย ลงมาหาพ่อเถิดลูก เรามีกันสองคนพ่อลูกเท่านั้น รีบลงมาเถิดจะได้กลับบ้านกันนะลูก”

ลิงนั้นอยู่กับหมองูผู้นี้มานานจนรู้ทันนิสัยก็กล่าวตอบกลับไปว่า “ท่านเห็นว่าข้าเป็นสัตว์หัวอ่อนจึงทุบตีข้าด้วยไม้เรียวเต็มแรงหลายครั้งหลายหน ที่ผ่านมาข้าก็ยอมท่านเสียทุกครั้ง แต่ต่อไปนี้ข้าจะไม่ยอมทนอยู่กับท่านอีกแล้ว ข้าพอใจที่จะอยู่ในป่าอันอุดมด้วยผลมะม่วงสุก ดีกว่าอยู่ในบ้านกับคนใจคอดุร้ายอย่างท่าน ขอท่านจงกลับบ้านของท่านไปคนเดียวเถิด” เมื่อพูดจบลิงก็กระโจนหายเข้าป่าไปในทันที ทิ้งให้หมองูยืนโกรธจนตัวสั่นอยู่เพียงลำพัง

 

ข้อคิดจากนิทานชาดก : ผู้ที่มีนิสัยใจคอดุร้ายย่อมเป็นที่หนีห่างของผู้คน