เทพจูปิเตอร์กับลิงหางด้วน

pull_my_tail_monkey_mouse_pad-r2e26f27239d042a9bc661d84a8eb8cd8_x74vi_8byvr_1024

ในวันหนึ่งเทพจูปิเตอร์ได้เรียกสัตว์ทั้งหมดให้มาประชุมกัน โดยให้นำลูกๆ มาด้วยเพื่อลงความเห็นกันว่าสัตว์ใดมีลูกที่น่ารักและงดงามที่สุด นางสุนัขจิ้งจอกจึงเอ่ยขึ้นว่า “ดูสิเจ้ากระต่ายลูกของข้าน่ะมีขนสีทองเป็นประกายงดงาม ทั้งยังช่วยล่าสัตว์ได้ตั้งแต่เด็ก ลูกของเจ้าทำได้มั้ยล่ะ”

แม่กระต่ายจึงตอบกลับไปว่า “แต่ว่าลูกของข้าน่ะกินแต่อาหารมังสวิรัติ ไม่กินสัตว์ด้วยกันเองเป็นอาหาร ทั้งยังตัวเล็กและน่ารักมากด้วย”

ในขณะที่สัตว์อื่นๆ กำลังคุยโอ้อวดถึงความงามของลูกตนอยู่นั้น ลิงหางด้วนกลับนั่งโอบกอดลูกของมันอย่างเงียบๆ ด้วยความรัก เมื่อเทพจูปิเตอร์เห็นสัตว์ต่างๆ ได้แต่ริษยาซึ่งกันและกัน จึงตัดสินใจให้ลูกลิงน้อยของลิงหางด้วนเป็นผู้ที่งดงามที่สุด และกล่าวต่อบรรดาสัตว์ทั้งหลายว่า “ความงามที่แท้จริงนั้นคือความรักที่แม่มีต่อลูกนั่นเอง”

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : ความหลงมักนำไปสู่หนทางแห่งหายนะ